Pospiech w zyciu

Ogień jest szczególnie niszczycielską siłą. Gdy na bliskiej drodze znajdzie odpowiednie na spalenie substancje, poddaje je całej destrukcji. Nieplanowany proces spalania może zdobyć prawie całe znane nam materiały - ciała stałe, ciecze i gazy. W współzależności od spalanego produktu do poskramiania pożarów zaczyna się inne sposoby gaśnicze. Najpopularniejszym jest właśnie woda. Aczkolwiek nie w jakimś przykładzie można się nią służyć. W pożarach używa się również dość często piany czy proszków. Mniej popularnym faktem jest używanie pary wodnej do dławienia ognia i łagodzenia jego przenoszenia się. Mniejsza popularność pary wynika że z ostatniego, że wolno ją łączyć tylko w pomieszczeniach zamkniętych również do gaszenia jedynie określonych pożarów. Para jako środek gaśniczy (ang. steam fire extinguishing) nie przydaje się na model do gaszenia płonących lasów. Nie opisuje to, że nie ważna spośród niej podejmować podczas gaszenia palącego się drewna. Para jest dobrym rozwiązaniem między innymi podczas pożarów w wnętrzach będących do suszenia drewna, jednak metraż tych pól nie może przekraczać 500 metrów kwadratowych. Proces gaszenia parą polega na przekazywaniu jej pod ciśnieniem w rejon pożaru. Dzięki temu trwa rozrzedzenie gazów palnych przesuwających się w jego rejonie, spada też stężenie tlenu, co w konsekwencji uniemożliwia jego rozwój, a po kilku minutach gaśnie ogień. Parę bierze się nie właśnie do gaszenia pożarów ciał stałych, ale także cieczy i gazów. I w tych przykładach ogień musi się szerzyć tylko na obszarze zamkniętym. W lokalu otwartym para wodna traci swoją skuteczność jako materiał gaśniczy.