Para wodna w powietrzu

Para wodna jest zwykle stosowanym środkiem gaśniczym. Wiąże się ją tylko w mieszkaniach zamkniętych o niskiej kubaturze. Zastosowanie pary wodnej do gaszenia na założonych przestrzeniach nie daje oczekiwanych rezultatów. Para ma niewielki ciężar właściwy dodatkowo w warunkach otwartej powierzchni nie osiąga właściwego stężenia gaśniczego.

Chwali się stosowanie pary wodnej w pomieszczeniach, których kubatura nie przekracza 500-520 m3. Powinny to być szczelne pomieszczenia. Wszelkie nieszczelności spowodują zmniejszenie skuteczności gaszenia parą wodną. Najczęściej parę wodną dostosowuje się do gaszenia pożarów, które mogą zaistnieć w suszarniach drewna, składowiskach materiałów łatwopalnych, na statkach, przepompowniach produktów naftowych, w pomieszczeniach z kotłami wulkanizacyjnymi czy kolumnami rektyfikacyjnymi. Para, jako materiał gaśniczy zapewne stanowić traktowana do gaszenia pożarów ciał stałych, które nie tworzą w odpowiedź z wodą w jasnych warunkach temperaturowych. Nie wskazane jest natomiast zastosowanie pary wodnej do gaszenia pożarów, jeżeli palące się materiały, w rezultatu kontaktu z parą wodną ulegną zniszczeniu. Zastosowanie pary wodnej do gaszenia pożarów powoduje obniżenie stężenia tlenu do takiego stanu, przy którym proces spalania jest niemożliwy. Para wodna rozcieńcza palne alkohole w strefie spalania. Najbardziej sprawne i pewne jest gaszenie pożarów parą nasyconą, która stanowi oferowana pod ciśnieniem od 6 do nawet 8 atmosfer. Para jako środek gaśniczy "steam fire extinguishing"może być praktyczna wyłącznie w współczesnych miejscach, co do których przypisuje się pewność, że nie występują w nich mieszkańce. Z uwagi na zdrowe ciśnienie gaśnicze para potrafiła być męcząca dla zdrowia, a nawet życia ludzkiego.